Hou je vast, en laat los!

We leven in een bijzondere tijd. Een tijd waarin de aarde transformeert naar een hogere dimensie. Zoals we allemaal weten leven we in een 3D wereld, waarin we alles rondom ons waarnemen en beleven: met emoties die geweldig zijn, lastig, vervelend en ga zo maar door. Een wereld met dualiteit: confrontaties, woede, vreugde, hoogtepunten, dieptepunten, extreme situaties, ziekte, macht, schoonheid, plezier... (je hebt 'm he?).
Lang geleden, in een verre geschiedenis voor ons, bevond de aarde zich (al) in een hogere dimensie; 5D en zelfs 7D. Er leefden volkeren die zoals wij dat nu 'verlicht' noemen, maar ook wel 5D ( 5e dimensie, hierna gewoon 5D) te noemen. Van die volkeren zijn door onze huidige technologieën geen resten gevonden, omdat ze fysiek transformeerden naar een hogere dimensie, na hun tijd op aarde. Andere voor ons bekende voorbeelden hiervan zijn 'wezens' (in dit geval mensen) zoals Buddha, Jezus Christus, Ghandi etc. Zij leefden (als uitzondering, maar als voorbeeld voor de toenmalige bevolkingen) fysiek op aarde, maar in verlichte staat, verkerende in een hogere dimensie. In een wereld van 5D bestaat er geen dualiteit. Men ervaart geen ziekte, geen pijn, geen woede, geen verleden en toekomst, geen macht, geen angst, geen verdriet en geen jaloezie (wederom, ga zo maar door). Het is een wereld die voor ons vanuit een 3D perspectief waarin wij leven, moeilijk voor te stellen is. Niet voor te stellen is, met ons brein, met de geest. Ik kom hier verder op terug.
Door verwaarlozing van de aarde, door volkeren die om stukken land gingen vechten met elkaar, kort om, door het verstoren van de harmonie en vrede die er heerste (hogere frequenties) transformeerde de aarde 'terug' in een lagere frequentie en daarmee ook dimensie (3D). Er volgde een periode van veel oorlogen, geweld, af en aan met ups en downs, maar altijd terugkerend. Macht, ziekte, alles wat wij nu kennen en terugvinden in onze geschiedenis, waar wij in leven en leefden. 
Geloof het of niet: in deze tijden waarin we ons in een dieptepunt bevinden, leven we tegelijkertijd in een tijd van enorme transformatie. Een transformatie die we maken samen met de aarde, ons lichaam. Lang lang geleden begon de aarde weer terug te transformeren naar een hogere frequentie/dimensie: 5D (en ze transformeert nog altijd verder). Het unieke aan deze tijd is dat wij allemaal mee transformeren. De ene bewuster dan de ander, afhankelijk van waar je je bevindt in deze transformatie, afhankelijk van de keuze die je gemaakt hebt. Hoe dan ook: of je nu aan het begin staat van je transformatie of al heel ver mee bent getransformeerd: we komen er allemaal. Het zal generaties duren voordat iedereen in een hogere dimensie leeft en vibreert. Er zijn een aantal miljoen mensen op aarde op dit moment die dit proces 'voorleven' en of ze nu daadwerkelijk fysiek voorbeelden geven, wijsheden delen of alleen maar 'zijn' en hier niet bewust mensen in meetrekken: in de frequentie waarin deze mensen leven, de vibratie die ze uitzenden, wordt iedereen (in wijde omtrek) door beïnvloed. Mensen die er al van op de hoogte zijn of er over gehoord hebben; deze mensen zijn 'lightworkers' of dus ook wel 'lichtwerkers': hier op aarde gekomen met als doel de mensheid omhoog te trekken in frequentie dmv zijn/doen/delen/leven. In feite hoeft er niet fysiek altijd iets gedaan te worden, dat is weer ons mens-zijn dat denkt dat dat nodig is, maar vaak gaat het daar wel mee gepaard. Ik heb de eer één van die mensen te zijn, maar het is nog in de wereld van dualiteit, dus naast enorm veel dankbaarheid en eer, is het ook zeker niet altijd makkelijk dit bewust door te maken.
Alles is energie. Wij ook. Alles is trilling, vibratie en vanuit een 5D perspectief (waar ik zo nu en dan in aanraking mee kom, maar nog zeker niet in geaard ben) ga je dit ook zo ervaren en beleven. Alle zintuiglijke belevingen die we kennen worden vele malen gevoeliger, ontvankelijker en je ontdekt (eigenlijk herontdekt, want we hebben dit altijd al in ons) zintuigen die voor ons nu vaak nog onbekend zijn, of zeldzaam: helderziendheid, telepathie, intuïtie, helderhorendheid, etc.). We zien al dat de afgelopen tientallen jaren mensen met deze gave geboren werden en dit werd gezien als uitzonderlijk. Maar we leven nu toe naar een tijd waarin iedereen deze gaven gaat herontdekken/herontwikkelen. Sommigen zitten nu in dat proces, anderen ontdekken het later in hun leven, anderen in een volgende cyclus. Maar dit is de tijd waarin de enorme transformatie plaatsvindt: iedereen wordt bewuster: denk biologische producten, eenvoudigere levensbehoeften/stijl, milieuvriendelijk, alternatieve geneeswijzen, alternatieve scholing.. etc. (ik heb er in vorige verslagen al over geschreven en verscheidene (fysieke) voorbeelden van gegeven). En met deze transformatie in bewustzijn dat toeneemt (daarmee dus ook frequentie en uiteindelijk dimensie) is het onvermijdelijk hierin mee te gaan. Het werkt bijna als een virus: er hoeft maar een klein percentage met een hoger bewustzijn te zijn, om te frequentie te verhogen en vervolgens zijn er meer, en meer en meer (als je hier meer over wilt weten google "the hundredth monkey effect" https://en.wikipedia.org/wiki/Hundredth_monkey_effect )
Mensen waarbij de oren nu wapperen en ogen knipperen en denken: ja het zal allemaal wel, ik geloof er geen snars van! Dat is natuurlijk prima, dat snap ik ook. Een aantal jaar geleden zou ik ook meer aan die kant hebben gestaan ("ik wil bewijzen!" Want de geest/het ego wil controle houden en snappen en alles plaatsen in een context). Het verandert alleen niets aan het feit dat dit gaande is, dat het gebeurt. Als je oren wapperen dan betekent het alleen dat je fysiek nog niet zo ver bent, omdat je lichaam nog veel 'dichtheid' vasthoudt (3D). Naar mate je meer en meer dichtheid loslaat en transformeert, ga je steeds meer 'zien', begrijpen en weten. Niet met ons brein, zoals het snappen, maar een dieper weten. Een weten dat in contact staat met het universum, dat altijd in ons zit maar dat zich nu meer (onvermijdelijk) naar buiten duwt/dringt om zich (her)kenbaar te maken. - Het is zo onbeschrijfelijk prachtig! - Vergeef me als het overkomt als onduidelijke prietpraat maar ik doe een dappere verwoede poging, geef me de kans. Ik heb het al lang uitgesteld, uit angst. Maar nu word ik gevraagd dit op te schrijven en te delen.
Nu, over dit transformeren: misschien heb je, bewust of onbewust de laatste tijd meegemaakt dat er veel emoties loskomen, een kinderlijke woede die je al jaren niet zo hebt meegemaakt, diep diep verdriet dat een kleine aanleiding heeft, maar iets groters losmaakt, mensen die iets in je losmaken, een trigger die geraakt wordt of onverklaarbare fysieke pijn, klachten. Naast dat we geestelijk bewuster worden, transformeert ons fysieke lijf mee. Dat lijf houdt van alles vast (ook in vorige verslagen van mij te lezen, met name het verslag over Vipassana). Alles wat wij in ons leven meemaken, van verdriet tot hevig verlangen, tot woede of angst, ofwel kleine trauma's, wordt door de beleving (alle belevingen!) opgeslagen ergens in ons fysiek. Hoe meer trauma er is, hoe meer het zich opstapelt en zich dus kan uiten in een fysieke pijn (of soms ziekte). Een simpel voorbeeld: als kind werd je gepest toen je 7 was, je ging naar een andere klas, daar ging het even beter, maar vervolgens werd je weer gepest. Dit is een klein trauma dat wordt opgeslagen, waar het dan ook de voorkeur heeft in je lijf op dat moment. Dat kan zich later uiten als onzekerheid, je ondergewaardeerd voelen, voelen dat je niet genoeg bent, etc. Later in je leven komt er een pijn op in je schouder, of steken in je zij, of in je onderrug, waarvan je probeert te begrijpen waar het vandaan komt, je wilt de oorzaak onderzoeken, maar feit is: de pijn is er. Natuurlijk zijn er allerlei manieren/methodes om de pijn te verlichten, om er zelfs vanaf te komen (of tijdelijk), afhankelijk van hoe groot het trauma, soms gaat het generaties terug (sommige pijnen zijn voorouderlijk, van andere generaties die we in onze bloedlijn meedragen maar ook kunnen loslaten).
Al deze opgeslagen trauma's komen nu naar boven (in kleine of grote mate, afhankelijk van waar je bent in de transformatie), om gezien te worden, en vervolgens om los te laten en letterlijk en figuurlijk lichter te worden: het zijn pijnen/trauma's/herinneringen die ons niet meer dienen, die we fysiek niet meer kunnen dragen omdat we transformeren naar meer licht. (we zijn het al, want we zijn alles al van binnen, het krijgt alleen meer en meer bewustzijn/inzicht/ruimte) Het is belangrijk om dat wat boven komt (hoe het zich dan ook uit) niet weer weg te stoppen of overheen te marcheren, of te verdoven. Dat kun je uiteraard wel doen, maar dan komt het op een ander moment onvermijdelijk weer boven: het wil/moet er namelijk uit (worden geperst bijna! Soms voelt het jammer genoeg ook zo). Om in een hogere dimensie te kunnen leven, moeten we van dit trauma af, omdat het fysieke lijf het letterlijk niet meer kan dragen. Er is geen ruimte meer voor. Zie het als een zaadje waar een barst in komt, waar een kiem uit komt die naar het licht groeit, onvermijdelijk met alle kracht zoekt (en vindt) het een weg. Zo ook met alles wat vast zit in ons lijf. Dat kan ontzettend oncomfortabel zijn. Zowel fysiek als emotioneel: we worden in situaties geconfronteerd met een bijna dierlijke kant die in ons zit en die we er best uit mogen laten, graag zelfs! De kunst is alleen om het vervolgens te erkennen als een trigger, oud zeer (je hoeft niet altijd te weten waar het vandaan komt of wat het is, als je het maar ruimte geeft en ziet). Laat het er uit zoals het er uit wil komen, geef het bewustzijn zonder oordeel, geef het liefde (desnoods behandel je het als een klein kind: och, zie je die woede? Wie had gedacht dat dat nog in me zat! Arme woede, kom maar! Raas maar even lekker). Alleen als het gezien/erkend wordt ziet het licht en kan het ontsnappen. Anders verdwijnt het (of bouwt het op voor een later moment) weer naar de achtergrond om zich op een ander gelegen (of vooral ongelegen) moment weer aan te dienen.
Een ander prachtig voorbeeld: zie het (of het nou pijn/woede/angst is) alsof het in een kooi zit. Je kunt er voor kiezen om je er in te verliezen, er mee in de kooi te gaan zitten en de deur dicht te doen, te woelen en graven en achterhalen waarom je je nou zo voelt en waar het vandaan komt, en volop in de ellende mee te gaan, OF je ziet de (zeg nu maar even) woede in de kooi, doet de kooi open, geeft de woede ruimte, zodat hij zich gezien voelt, waarna de kooi open blijft en de woede verdwijnt.
Deze tijd is potent, krachtig, uitdagend en vaak ook moeilijk! Maar tegelijkertijd mega interessant en een eer om nu te leven op aarde. We gaan onvermijdelijk allemaal naar dat licht toe net als die kiem, of we het nu geloven of niet. We gaan naar een periode van harmonie en liefde (ook al is dat soms ondenkbaar als je kijkt naar de wereld om ons heen. Maar de chaos die je ziet is precies dat wat er zich van binnen in ons afspeelt: er komt van alles in ons naar boven, de ene kan daar beter mee dealen dan de ander. Maar als dat zich op wereldwijd niveau afspeelt en voordoet, ja dan is het beest los natuurlijk. Het moet er uit, dat is onvermijdelijk. En dat is niet altijd even mooi. Maar gek genoeg is het een goed teken, want er komt plaats voor meer licht(heid), ook al kan dat nog vele jaren duren. Neem goed waar en je ziet de wereld letterlijk om je heen transformeren. Al is het maar in de kleine dingen, in de gebaren naar een ander. Een glimlach naar een vreemde op straat, er voor elkaar kunnen zijn. Bij een chaos waarin het lijkt alsof grote corporale bedrijven en de overheid een groot monster representeren, moeten we het juist bij elkaar zoeken, beginnend bij onszelf. 
Zoals je haar groeit, je kunt het niet zien, niet volgen, maar het gebeurt gewoon. Het is een natuurlijk proces van de evolutie. Het is een magische tijd en ik voel me enorm vereerd (en soms gaat dat gepaard met angst) om hier de eerste stappen in te mogen nemen, de eerste van vele generaties te zijn om anderen te laten volgen, op naar dat licht. Er valt zo ontzettend veel over te vertellen en te delen, soms weet ik niet waar te beginnen dus ik begon maar gewoon ergens. 

Het kan zijn dat er frustratie, woede, of veel vragen bij jullie opkomen betreft dit stuk, over hoe ik dit allemaal weet, waar ik het vandaan heb, of vragen over specifieke onderwerpen binnen deze tekst.

Alsjeblieft: ik deel dit met je vanuit een kwetsbaar standpunt, vanuit een van de voorlopers/aankondigers/pioniers. Om die reden hoop ik dat je respecteert dat ik niet precies weet hoe alles exact te verwoorden (woorden zijn gelimiteerd, tot zekere hoogte), maar zeker niet als grap. Zoals ik al zei ik heb lange tijd gewacht met het schrijven hierover. Want word maar eens serieus genomen, beeld je in: NOS nieuws om 8 uur en een kind van 12 vertelt dit verhaal aan de wereld. Dat is hoe ik me voel. Klein, maar tegelijkertijd enorm. Want het is enorm. We staan alleen in de kinderschoenen (hoe toepasselijk bij dit voorbeeld) hiervan, van deze hele transformatie, en het enige wat er over bekend is wordt verspreid door de mensen die de voorlopers zijn, dus ja, vertrouw dat maar eens. We zijn nu eenmaal geprogrameerd om alleen serieus te nemen dat wat er op het nieuws verschijnt. Maar dat maakt andere verhalen niet minder waar.

Voel je vrij, graag! Overspoel me met vragen als je dat wilt, als je die behoefte hebt. En dan deel ik met je wat ik weet, wat ik met je kan delen. Ik doe het met liefde en ben super blij als je dit wilt delen.

Je hebt geen idee (of wel) hoe magisch we zijn, hoe mooi, hoe krachtig, hoe licht en zoooo veel groter dan we denken... Je gaat er achter komen. Geduld! En vraag vraag vraag! 

Heel veel liefs,

Karijn

mail gerust: [email protected]